در دايره ي تاريک فنجان فال

عکس فانوس ستاره و عطر اطلسي افتاده است

شايد شروع نور

نشانه يي از بازگشت نگاه گرم تو باشد

بايد به طراوت تقويم هاي کهنه سفر کنم

تقويم ناب ترين ترانه ي نمناک

تقويم سبزترين سلام اول صبح                     

 تقويم دور ديدار بوسه و دست                                   یغما گلروئی

شايد در ازدحام روزها                           

يا در انتهاي همان کوچه ي شاد شمشادها

شاعري دلشکار را ببينم

که شيرين ترين نام جهان را زير لب تکرار مي کند

و تلخ مي گريد